Son Şair
Sadəlikdə,
Sənsizlikdə,
Yaşayıram öz özümə,
Güvənirəm bu dözümə
Buraxmışam,qəm-kədəri
On çün indi demək olar,
Əşsiz,
Ya bir,
Bir tək insan,
Adlanıbdır bu zamanda
Bəlkədə heç qəm bənidim
Öz özümü buraxmışam!
Ama Tanrı deyiləm heç,
Sizin gibi
Bir İnsanam,
Açıqlayım"sənsizligi",
Bu nə Qızdır nə də Oğlan,
Axı əski söyçülər heç,
Deməyibdir bu"siz" kimdir!
Son zamandır,
Qoy bən deyim,
Söyçü satmaz bu hissəni,
Nə bir Qıza nə oğlana,
Bir gündəki bu qıraqda
Boğulurlar duyğularda,
Ölməkdədir hislər bir bir
Nədən məlum,...
Bəlkədə heç bu zamanda,
Qurtuluru yavaş yavaş,
Kimsə bilir bəlkədə heç
Bu zamanın son Şairi,
Adlanacaq əşsiz insan!


LinkBack URL
About LinkBacks





Reply With Quote


