Mövzu: Çağiriş

tarkan tərəfindən

yaşa ibrahim biz və milyonlarca azərbaycanlı buna icazə vermiycəyık.
o rəsim də dərd təzəlmək üçündür(sən dedin) amma bizim üçün dəyil.
bilirəm çətindir amma. . .
mən o rəsimi qoydum onlarakı sita girib və sadecə baxıb çixirlar bəlkədə bizim işimizə gülürlər belə adamlar var.

Tarkan biz öz işimizdə olaq gülənləri boş ver

O gülənlər hüşləri başlarinda olsa gərək ağliyalar nə gülələr

Bildiyiniz kimi güney azərbaycanda millət zillətlə yaşiyir heç bir insan haxlari verilmədən
Mənim əzizlərim bu aşağidaki görüntüdə bir ananin hayina və ağlamağina bir baxin insan necə dözümsüz dür

Sizdə Baxin Fikirlərinizi Paylaşin

Bu aşağidaki keçiddən daxil olun və baxin

[Forumda Tapılan Linkleri təkcə üzvlərimiz Görə bilər. ]

ibrahim Bəy Sən Bu Qnuyu Başladin Və ürəkdən Yazdın.sağ Ol
ürək Bu Gözyaşlara Dözər Mi?
ürək Bu Tvdə Və Dərgidəki Sözlər Və Yalanlara Dözər Mi?
ürək Bu Böyük Tarximiz Nə Geçmişimizi Başa Düşməz Mi?
ürək Gərək Dalqalansin.
Bu Dalqlari Biz Yaratmaliyiq .bir Kiçik Daş Bilə Olsa Bir Dalğa Yaratar.
Ibrahim Yaşa

tarkan tərəfindən

Ibrahim Yaşa

Dostum mehdi can səndə yaşa

mən bilmirəm ölkamiz haçan oyanacak
ozaman ki görürəm türklər öz dillarindəki gözəl adları bıraxıb özgə dildan uşaklarına ad seçillar
on zaman ki görürəm öz qardaşımda öz uşaqına farsıca ad seçir və qoymur o türkcə öyrənə burda elə bilirəm ki tanrıda bizdən üz döndarib(buna görəki ulusçuluk diri değil)
amma biz özümüz gərək bir iş görək ...
hərdən özümnən soruşuramki haçan bir babək kimi yenidən dogulacak.....

salam mənim əzizlərim

burda adam var?

Əgər bir türk farsla fars dillində, ingilislə ingilis dilində , firənglə firəng dilində , nə bilim kiminləsə hansı əcnəbi dildə danışmağı bacarırsa , bununla ancaq fəxr etmək olar.
Ancaq bir türk digər türklə hansısa yad dildə danışırsa - bu faciədən ancaq utanmaq düşər...

DİL MƏSƏLƏSİ


Dil var ikən gəlin lisan deməyək,
Döndərib farscaya, zəban deməyək.
Hər kəsin var sözü, dili, ağızı,
Ağıza, and içək, dəhan deməyək.
Ərəbi göndərək öz evlərinə,
Farsa, qal bizdə mehman, deməyək.
Göz dururkən yazaq nə eyn, nə çeşm,
Gizlini gizlədib, nəhan deməyək.
Var ikən türklərin oxu, yayı,
Kirpiyə tir, qaşa kəman deməyək.
Ya günə ruz, ruzigar yelə,
Gecələr söyləyək, şəban deməyək.
Buğdaya gəndüm, arpaya dəxi co,
Çörəyə, suya ab, nan deməyək.
Tazə bir kəlmə çıxmış, istismar,
Türkcədir cılxa lap, yalan deməyək.
Rüx üzə, sər başa, zənəx çənəyə,
Burma altun saça ilan deməyək.
Şeir yazdıqda türkcəyi gözədək,
Mu tükə, ortaya miyan deməyək.
Bir neçə qafiyə düzəltmək üçün,
Yuvamız vardır, aşiyan deməyək.
Ya bu kim, bir rədif uğrunda,
Yerə ərz, göyə asiman deməyək.
Saət olsun hövür, dəqiqə çimir,
İsnişək, əsnəşək, yaman deməyək.
Gülməyə xəndə, giryə ağlamağa,
Bəkçiyə heç də pasiban deməyək.
Birliyə ittihad, bilgiyə elm,
Qızlar, arvadlara zənan deməyək.
Kişitək söz verək hamı birdən,
Kim dönüb qaçsa, pəhlivan deməyək.
Dilçilər gülməsin bu təsfiyəyə,
Pozulub Kefsizin də başı, deyə.


Kefsiz (şair Əli Nəzmi)
“Molla Nəsrəddin” məcmuəsi, 1927-ci il, № 5.