Mövzu: Təbrizim Can, Təbrizim Can.

DAŞQIN GÜLMƏMMƏDOV

TƏBRİZİM CAN, TƏBRİZİM CAN

(Türkü)

Gəncə sənə həsrət qalıb,
Borçalı min fikrə dalıb,
Zəngəzur solub, saralıb,
Haray gəlir Qarabağdan,
Təbrizim can, Təbrizim can.

Kərkük, hoyratı dilində,
Cuxur-Səd yağı əlində,
Əlincənin dərd belində,
Baxmır Araza Naxçıvan,
Təbrizim can, Təbrizim can.

Urmunun quruyur suyu,
Sulduzun batıbdı oyu,
Tufan bürüyübdü Xoyu,
Kədərli görünür Zəncan,
Təbrizim can, Təbrizim can.

Ərdəbil duman içində,
Savalan zaman köçündə,
Qəhər var qurdun səsində,
Sükuta batıb Həmədan,
Təbrizim can, Təbrizim can.

Ərkin daşları ağlayır
Hey Şirvanı soraqlayır,
Körpüləri basıb çayır,
Uzaq düşdün Beyləqandan,
Təbrizim can, Təbrizim can.

Bakının odu yansa da,
Dərbəndi doğma sansa da,
Türk elləri dönüb yada,
Sorag gəlmir Ağrı dağdan
Təbrizim can, Təbrizim can.

Qazax-Qəzvin yolu bağlı,
Göycənin ürəyi dağlı,
Bu dərdin özü min tağlı,
Yüz tikədi Azərbaycan
Təbrizim can, Təbrizim can.

2002. Təbriz

Təbrizlə Görüş

Bu görüşü dərdə dərman bilmişdim

Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm

Görüşünə bir qış günü gəlmişdim

Ey qar altda ürəyı yaz, Təbrizim

Çörəyı bol, qisməti az, Təbrizim

Çiçəklədim, bahar bildim qışını

Köksüm sıxdım, canlı sandım daşını

Qarla yudum, gizlədim göz yaşımı

İş ustası, söz dəcəli, Təbrizim

Göz yaşına öyrəncəli, Təbrizim

Dalğa idim ummanına qavuşdum

Zəvvar idim, kərvanına qavuşdum

Azadlığa gümanına qavuşdum

Azadlığın ilk səngəri, Təbrizim

Tarixlərin şah əsəri, Təbrizim

Nə gözlədi, nə axtardı, nə buldu?

Nə bulduysa ürəyımə qəbuldu

Bu soyuqluq nə zamandan dəb oldu?

Evladını qonaq bilən, Təbrizim

Ey kərvandan dala qalan, Təbrizim

Cənnətini səndə tapan çoxuydu

Sözün varsa, daşdan geçən oxuydu

Niyo-Yorklar, Londralar yoxuydu

Öz yerində sayıb duran, Təbrizim

Nökərlərə boyun buran, Təbrizim

Qılınca yox, yağlı sözə əyildin

Düşmənə yox, dost-qardaşa döyüldün

Tarix boyu belə məzlum deyildin

Umud bürcüm, zəfər tağım, Təbrizim

Güllə dəymiş söz bayrağım, Təbrizim

Bakı səndən, sən Bakıdan ummada

Donuq qanlar, özgədən qan ummada

Umud yoxdur, bu dünyadan ummada

Yıxıq gönlüm sən özün gör, Təbrizim

Zaman gedir, ayağa dur, Təbrizim

--------------------------------------------

تبريزله گؤروش

بو گؤروشو درده درمان بيلميشديم

حسرتينله چوخ آغلاييب گولموشدوم

گؤروشونه بير قيش گونو گلميشديم

ائي قار آلتدا اوريي ياز، تبريزيم

چؤريي بول، قيسمتي آز، تبريزيم


چيچکله‌ديم، باهار بيلديم قيشيني

کؤکسوم سيخديم، جانلي سانديم داشيني

قارلا يودوم، گيزله‌ديم گؤز ياشيمي

ايش اوستاسي، سؤز دجه‌لي، تبريزيم

گؤز ياشينا اؤيرنجه‌لي، تبريزيم


دالغا ايديم اوممانينا قاووشدوم

زووار ايديم، کروانينا قاووشدوم

آزادليغا گومانينا قاووشدوم

آزادليغين ايلک سنگري، تبريزيم

تاريخلرين شاه اثري، تبريزيم


نه گؤزله‌دي، نه آختاردي، نه بولدو؟

نه بولدويسا اورييمه قبولدو

بو سويوقلوق نه زاماندان دب اولدو؟

ائولاديني قوناق بيلن، تبريزيم

ائي کرواندان دالا قالان، تبريزيم


جنّتيني سنده تاپان چوخويدو

سؤزون وارسا، داشدان گئچن اوخويدو

نييو-يورکلار، لوندرالار يوخويدو

اؤز يئرينده ساييب دوران، تبريزيم

نؤکرلره بويون بوران، تبريزيم


قيلينجا يوخ، ياغلي سؤزه اَييلدين

دوشمنه يوخ، دوست-قارداشا دؤيولدون

تاريخ بويو بئله مظلوم دئييلدين

اومود بورجوم، ظفر تاغيم، تبريزيم

گولله ديميش سؤز بايراغيم، تبريزيم


باکي سندن، سن باکيدان اوممادا

دونوق قانلار، اؤزگه‌دن قان اوممادا

اومود يوخدور، بو دونيادان اوممادا

ييخيق گؤنلوم سن اؤزون گؤر، تبريزيم

زامان گئدير، آياغا دور، تبريزيم

---------------------------------

ديدار با تبريز

اين ديدار را براي دردم درمان ميدانستم

از حسرتت نبودنت خيلي گريه ها و خنده ها كرده بودم

براي ديدارت در يكي از روزهاي زمستان آمده بودم

اي كه زير برف ها دلت مثله پاييز است

تبريزي كه نان و نعمتت فراوان ولي قسمتت كم است

شكوفه دادم و زمستانت را بهار دانستم

سينه فشردم,و خيال كردم سنگت جاندار است

با برف شستم و پاك كردم اشك چشمانم را

استاد كار,قول شوخي,تبريز من

درك كننده اشك چشمان تبريز من

موج بودم و به عمانش پيوستم

زوار بود و به كاروانش پيوست

به فرض آزادي پيوستم

اي شاه اثر تاريخ ها تبريز من

نه منتظر ماند!نه جستجو كرد! و نه پيدا كرد!

هرچه پيدا كرده باشد براي من قبول است

اين سردي از چه زماني رسم شد؟

اي كي فرزندانش را مهمان ميداند تبريز من

اي كه از كاروان عقب مانده شده تبريز من

زياد بودند كساني كه بهشتشان را در تو پيدا كردند

اگر حرف و قولي داشته باشي-تيري بود كه از سنگ ميگذشت

نييو-يورک و لندن ها نبودند

تبريزي كه به زمين خود صاحب بودي

تبريزي كه به نوكران گردن كچ كردي

به شمشير نه به حرف چرب بيدار شدي

به دشمن نه!براي دوست و برادر صدمه ديدي

در كل تاريخ اين چنين مظلوم نبودي

بدهيه اميدم-طاق پيروزيم تبريز من

پرچم حرف هايم كه گلوله ديده اي تبريز من

باكودر پي تو وبوي تو و تونيز در پي او

خون هاي سرد شده ,براي بدست آوردن خون از ديگران

اميدي نيست براي دلبسته بودن به دنيا

اي دل وقلب افتاده من خودت ببين تبريز من

زمان ميرود بپاخيز تبريز من

__________________